نظـام طبـيعـت

خـدمـت كردن بـديـن معنا است كه هر حـركـت، هر فكر و هر چه ما انجام دهيـم، به بهتـريـن وجه مفيد فـايـده بـاشـد. ما به عنوان روحی كه قرار است هم‌كار خـداونـد بـاشـد، آنچه در فكـرمـان می‌گذرد حـائـز اهميت نيسـت بلكه آنچه بدان عمل می‌كنيـم مهـم است و اينكـه نتـيجـه‌ی آن پُر بار بـاشـد. من غـالبـاً اين خـدمـت‌گذاری را به عنوان قـانـون نظـام طبيعـت ذكــر می‌كنـــم. يعنی به هر طـريقـی ما به دنبال بهتـريـن بـاشيـم و هر طور كه شـده تـوافـق جـوئيــم. اگر قرار است يک تـابلـو نـقـاشـی بكشيـم به بهتـريـن روشی كه امروز ممكن است آنرا انجام دهيـم. در عيـن حال فردا ممكن است قادر بـاشيـم بهتر از اين اجرا كنيـم. اگر امروز قرار است كتـابـی بنـويسيــم، حتـمـاً فوق‌العاده خـواهـد بود، ولی كتابـی كه فردا می‌نـويسيـم حتماً بهتر از اين خـواهـد بود. مـا قـانـون نظـام طبيـعـت را بر حســب كلمـاتـی كـه نيـاز داريـــم، بــه كــار مـی‌بـــريـم، فـقط هميـــن.

بـرکـت بـاشــد